Met de hele troep naar een dorp in de duinen, elk begeleid door een persoonlijke assistent, die de spullen droeg en voor water zorgde. In het begin waren zowel de bewoners als wij wat afwachtend, maar tegen zonsondergang, toen we klaar waren met schilderen, was het ijs gebroken werd er voor ons gezongen en gedanst en werden we zelf uitgenodigd om mee te doen.
All painters went to a village in the dunes, each one of us accompanied by his own assistent who carried your belongings and took care of water. At first both the inhabitants and us were a bit shy, but at sunset, when painting was done, they sang and dansed for us and we were even invited to join them. We had a great time.



Wat lekker zo’n personal assistent. Is dat niet wat voor in Amsterdam? Volgens mij loopt hij daar ook wel eens rond, aan zijn mutsje en rok te zien. Goed idee? :-O
leuk schilderij gemaakt….. je wordt lekker verwend daar zo te lezen.
het is leuk om zo mee te lezen 🙂
Wat een totaal andere wereld! Bijzonder om je op deze manier te kunnen volgen.