17-5-2011, schilderfestival Den Bosch. Na weken van droogte eindelijk regen, maar dat komt minder goed uit als je buiten wilt schilderen. Maar maandag heb ik de hele middag besteed aan het zoeken van plekken en ik heb een afdak gevonden met uitzicht op een fabriek. Ideaal. Alleen moet ik door een hek kijken, maar dat zie ik na 10 minuten niet eens meer.
Ik sta naast een Moskee. Een Marokkaanse jongen parkeert z’n auto naast die van mij. “Dat móet ik even zien.” Hij wil weten waarom ik zo’n fabriek schilder. Ik kan dat moeilijk uitleggen. Het zijn vaak de kleuren en de vormen die me fascineren. “Het is prachtig wat je gemaakt hebt, heel mooi.” Het schilderij is al bijna af. Hij geeft me nog een tip. “In het water moet nog een beetje blauw, toch? Ja, het water moet nog blauw, dan ben je klaar.” Hij lijdt aan dezelfde kwaal als alle mensen die nog niet goed hebben leren kijken. Hij dénkt dat water blauw is en ziet dat ook zo. Maar de lucht is grijs, dus het water ook. Kijk maar.
I stand next to a mosque. A Moroccan boy parks his car next to mine. “I háve to see what you paint.” He wants to know why I paint such a factory. It ’s hard for me to explain. It are often the colours and shapes that fascinate me. “It is wonderful what you’ve made, very beautiful.” The painting is almost finished. He gives me a tip. “The water needs a bit of blue, right? Yes, the water has to become blue, than you’re ready.” He suffers from the same disease as all those who have not yet learned to look well. He thínks water is blue and sees it that way. But the sky is gray, so is the water. Take a look.


Typisch Den Bosch!
mooi!!! en een beetje triest! maar dat is dan ook weer mooi….